Technika rzutu

Technika rzutu

Rzut to podstawowy element koszykarskiego rzemiosła. Optymalna technika ma pewien zakres, wachlarz rozbieżności, różnic pomiędzy rzutem jednego, a drugiego zawodnika, dlatego w świecie koszykówki funkcjonuje powiedzenie: ile szkół, trenerów, a nawet zawodników tyle technik. Tak to prawda. Jednak nie zapominajmy, że każda z nich bazuje na prawidłowej. Wyzbyć się błędów jest trudno więc najlepiej od początku ich unikać. Ten tekst Wam w tym pomoże.

Ułożenie ciała

Wyróżniamy dwa style ułożenia dłoni na piłce:

a) europejski (T)

b) amerykański (V)

Oznaczenia literowe wskazują na umiejscowienie kciuków obydwu dłoni względem siebie na piłce. Zarówno jedna jak i druga technika jest poprawna. Wybór zależy od zawodnika i poczucia indywidualnego komfortu trzymania piłki.

Prawa ręka (tzw. wyprowadzająca):

Palec wskazujący i środkowy powinien znajdować się w punkcie centralny, na środku piłki. Te dwa palce odpowiadają za właściwą kontrolę piłki i to one powinny mieć z nią ostatni kontakt.

Piłka powinna leżeć na całej powierzchni palców. Pomiędzy śródręczem, a piłką musi znajdować się pewna przestrzeń. Przerwa ta poprawnie umiejscawia się na środku piłki.

Lewa ręka (tzw. asekurująca):

Powinna znajdować się ona z boku piłki. Pomaga ona ręce wyprowadzającej utrzymać odpowiedni balans i płynności rzutu. Należy prowadzić ją aż do momentu, kiedy piłka opuści nasze ręce jednak dozwolone jest też nie prostowanie jej do końca (moment zablokowania w łokciu). Skierowana musi być ona zawsze otwarta dłonią do piłki.

Rozstaw palców zarówno prawej jak i lewej ręki powinien być naturalny, nie za wąski i nie za szeroki, wygodny dla nas.

Pomiędzy przedramieniem, a ramieniem należy zachować kąt 90 stopni.

Łokcie trzymamy przy ciele. Pomaga to w zachowaniu ich prawidłowego ułożenia przy wyprowadzaniu rąk w gorę. Muszą być one skierowane na wprost kosza, inaczej tor lotu piłki będzie krzywy. Dodatkowo trzymanie piłki przy sobie zmniejsza ryzyko jej wybicia przez rywala.

Nogi:

Odpowiedni balans ciała to przede wszystkim nogi. Ich rozstaw powinien odpowiadać szerokości barków. Stopy natomiast powinny być zwrócone prostopadle do kosza (błędem jest odchylanie ich na boki i jednoczesne przekręcanie ciała!), muszą być one ułożone równoległe względem siebie.

Wyskok

Poprawne ułożenie ciała (przygotowanie się do rzutu) to połowa sukcesu, drugie 50% to prawidłowy wyskok.

Jak to powinno wyglądać?

1) Trzymamy piłkę pomiędzy pasem, a podbródkiem, pamiętając, ze łokcie powinny znajdować się przy naszym ciele (uwaga! Znajdując się przy obrońcy piłkę trzymamy z boku, pochylając się lekko, wysuwając lewą nogę w przód i ochraniając ją lewą ręką)

2) Uginamy kolana (siła rzutu wychodzi z nóg! Im większy kąt ugięcia tym większa siła!)

3) Przesuwamy piłkę nad/przed czoło/głowę (pamiętając o zachowaniu kąta 90 stopni pomiędzy przedramieniem, a ramieniem). Kątem oka powinniśmy widzieć piłkę.

Linie rzutu umiejscawia się w zależności od naszego oka prowadzącego:

a) Prawe oko prowadzące, prawa ręką wyprowadzająca: linia rzutu umiejscawia się kilka cm po prawej stronie od osi naszego ciała

b) Lewe oko prowadzące, prawa ręką wyprowadzające: linia rzutu umiejscawia się na wprost osi naszego ciała

4) Prostujemy kolana jednocześnie wyskakując w górę (błędem jest wyskakiwanie do przodu lub odchylanie się w tył spowodowane zazwyczaj brakiem potrzebnej siły do wykonania rzutu)

5) W momencie tzw. zawiśnięcia (nie opadamy i nie wznosimy się) prostujemy ręce, wypuszczając piłkę z dłoni pamiętając o odpowiedniej pracy nadgarstka, czyli nadania piłce rotacji wstecznej poprzez skierowanie go w dół i obciągnięcia palców do dołu (nadgarstek nie może „uciekać” nam na boki!). Piłka powinna „prześlizgnąć” się przez całą naszą dłoń . Tor lotu piłki powinien być lekko lobowaty.

6) Po oddanym rzucie wskazane jest zostawienie rąk w górze („szukanie” faulu)

Wskazówki i inne odmiany rzutu

Celuj w sam środek obręczy! Zakres Twojego ewentualnego błędu jest wtedy największy!

W wieku juniorskim rzadko, który zawodnik dysponuję odpowiednią siłą do wykonaniu poprawnego technicznie rzutu z wyskoku, dlatego może ograniczyć się do rzutu z miejsca, czyli wyrzucenia piłki z rąk w momencie wyskoku, a nie zawiśnięcia.

Warto wspomnieć również o tzw. haku stosowanym zazwyczaj przez graczy podkoszowych, wysokich. Jest to rzut jednorącz, przy wyprostowanej ręce, wieńczony samym nadgarstkiem. Poprzedzony zwykle grą tyłem do kosza, wykonywane najczęściej w okolicach pola 3 sekund.

Fade away, czyli rzut po odchylaniu, odskoku. Dobrze wykonany jest bardzo trudnym, a wręcz niemożliwy do zablokowania przez obrońcę.

« poprzedni artykuł		następny artykuł »