Style Taktyk

Każdy trener ma swój własny sposób pracy, styl, koncepcję budowy drużyny i jej funkcjonowania. Trenerzy przed sezonem przeszukują setki ofert, szukając zawodników, którzy będą pasować do ich drużyny. Oczywisty jest fakt, że każdemu trenerowi można dopisać jego (co za tym idzie drużyny) styl gry. W tym artykule postaram się poszerzyć Waszą wiedzę na temat: rodzajów styli, rozpoznawania ich i podam kilka przykładów.

Ważną rzeczą jest podział na koszykówkę europejską i amerykańską. Jest to pierwszy i najogólniejszy podział stylu gry w koszykówkę. Koszykówka w Europie opiera (w większości klubów) opiera się głównie na obronie i na destrukcji taktyki przeciwnika. W USA koszykówka opiera się na indywidualnych popisach graczy i na grze w ataku. Często zapomina się o obronie (i stąd wyniki po 120pkt). Dodatkowo indywidualne popisy są ułatwiane szeregiem przepisów, np. zakaz stosowania strefy (nawet obrony mieszanej), strefa pod koszem gdzie nie ma faulu ofensywnego itp. Oczywiście przepisy te mają na celu uatrakcyjnienie widowiska, moim zdaniem są jednak sprzeczne z sensem koszykówki i eliminują grę zespołową w obronie.

Style ofensywne

- oparty na grze pod kosz. Znaczna liczba pkt zdobywana jest z pod kosza przez zawodników 4 i 5. Drużyny takie charakteryzują się dużą średnią wzrostu, jednym bądź dwoma szybkimi zawodnikami (1 i 2). Prym w takich drużynach wiodą 4 i 5 wraz z 1 która notuje dużo asyst. Dobrym przykładem takiej drużyny są San Antoni Spurs i swego czasu Seattle Super Sonics.

- oparty na grze obwodowej. Drużyna posiada dobrych graczy na pozycjach od 1 do 3. Bardzo dobry jeden bądź więcej snajperów za 3pkt. Zawodnicy ci wspierani są przez szybkich i średnio zbudowanych graczy 4 i 5, odpowiadający za zbiórki i dobijanie niecelnych rzutów. Przykład Prokom Trefl Sopot z sezonu 2005-06/06

- oparty na penetracji przez zawodników. Drużyny posiadające szybkich skocznych graczy na wszystkich pozycjach. Duża dynamiczność akcji i częste pkt z pod kosza lub półdystansu. Takim drużynom ciężko się gra przeciwko strefie, ale w NBA jest to częsty model drużyny.

- gra z kontry. Praktycznie to samo co wyżej, z różnicą w nastawieniu. Zawodnicy po zbiórce od razu grają szybką piłkę i dynamika akcji jest ogromna. Niestety jest mało drużyn grających taką koszykówkę.

- indywidualizm. Prosta taktyka jak ma się gwiazdy pokroju Le Brona Jamesa. Gra jest ustawiana pod gwiazdę i to gwiazda decyduje o obliczu zespołu. (styl gry wyjątkowo amerykański)

- trójkąt (słynny styl Phila Jacksona). Jest to taktyka, stosowana przez Jacksona już za czasów Michaela Jordana, Scottie Pippena i Dennisa Rodmana (cały trójkąt). Cała gra Byków była ułożona pod tą trójkę graczy, genialny plan Jacksona zaowocował.. chyba wszyscy wiemy jak.

Style defensywne

- oparty na strefie. Często spotykany w Europie. Drużyna podczas gry w strefie traci bardzo mało pkt. Można go poznać, chyba tylko po tym, że drużyna bardzo często stosuje strefę.

- oparty na obronie indywidualnej. Do tego stylu potrzeba szybkich graczy obwodowych i solidnych podkoszowych. Wyniki meczu nie będą rewelacyjnie wysoki ale za to nie trzeba będzie wrzucić 120pkt. Przykład drużyny Czarni Słupsk

- oparty na ostrej obronie i kontratakach. Praktycznie to samo co styl oparty na kontratakach w ataku, ale tym razem 3/4 meczu drużyna wygrywa przez obronę, kontratak stanowi główną opcję w ataku, ale liczy się mniej niż obrona.

- destrukcji taktyki przeciwnika. Jest to podstawowe założenie każdej obrony, ale niektóre drużyny skupiają się tylko na tym. Ciężko jest znaleźć taką drużynę najczęściej mieszają one strefę z obroną "swego".

Trzeba pamiętać, że drużyny kładące główny nacisk na strefę nie będą grały całe 40 min strefą, tak jak drużyny grające z kontry będą grały atak pozycyjny, kiedy nie wyjdzie im kontra. Jeżeli jesteście wiernymi kibicami, zwracajcie uwagę na wypowiedzi trenerów, często wspominają oni o stylu w jakim będzie grała ich drużyna.

« poprzedni artykuł		następny artykuł »