Realizacja założeń taktycznych

Wiele razy oglądając mecz, bądź też czytając po meczowy wywiad lub po prostu odczytując reakcję trenera, można zauważyć, że coś jest nie tak, że coś poszło wbrew jego woli. Chodzi mi o sytuację, gdy zawodnicy nie zrealizowali założeń taktycznych, pieczołowicie przygotowanych przez e-coacha. Takie sytuacje w ogóle nie powinny mieć miejsca, zatem co zrobić aby do nich nie dochodziło. Przedstawiam parę porad dzięki, którym można uniknąć kilku wpadek.

1. Dyscyplina w zespole.

Każdy zawodnik musi wiedzieć kto jest szefem, każdy musi znać swoje miejsce w zespole. Ważne jest, żeby każdy miał przyswojone pewne zachowania (z reguły nabywa się ich za czasów młodości). Trener powinien mieć tak poukładany zespół, że wszyscy wiedzą co mają robić, albo czekają na rozkaz, wskazówkę.

2. Rozgrywający i kontakt z nim.

Rozgrywający jest prawą ręką trenera na boisku. To on kreuje i rozprowadza akcję. To z nim trener powinien mieć najlepszy kontakt (nie zapominając o innych zawodnikach). Rozgrywający powinien znać na pamięć wszystkie taktyki, a nawet powinien być nauczony pewnych odruchów (po dostaniu piłki spojrzenie na trenera itp.). To rozgrywający powinien dźwigać ciężar realizacji założeń taktycznych, ponieważ tak naprawdę to on ma piłkę na początku każdej akcji i to jego skuteczność w rozgrywaniu się liczy. Przy złym kontakcie trenera z zawodnikiem ten drugi może albo nie zrozumieć pierwszego albo go zignorować.

3. Czas dla drużyny.

Na przerwę zawodnicy powinni schodzić jak najszybciej, trener powinien jednocześnie mówić i rysować na tablicy, a zawodnicy powinni słuchać, a nie komentować kto ile rzucił pkt. Zadanie trenera jest proste rozszyfrować przeciwnika, przekazać plan gry w jasny sposób. Zawodnik musi słuchać, uważać, realizować.

4. Prostota.

Jeżeli trener nie wie jak coś ubrać w słowa bądź też narysować, powinien sięgnąć po najprostsze środki. Kreślenie 60 linii raczej nie wypowiadając nawet 3 zdań jest bez sensu. Lepiej powiedzieć pokazując: Jedynka 0 stopni, zasłona od 4, rzut za 3 na prawą rękę! Niż kreślić: Wychodzisz naprzeciwko kosza dostajesz zasłonę od Waldka i walisz za 3. Pierwsza informacja będzie bardziej zrozumiała i szybciej przekazana i zapamiętana (przykład dość prosty więc nie jest zbyt skomplikowany, co jednak gdy gramy zagrywkę wielowątkową i z użyciem 5 zawodników, w tym miejscu zaczęły by się schody dla wielu).

5. Wskazówki z ławki.

Czy nie warto mieć chociaż minimalnego wpływu na poczynania zawodników na parkiecie. Sam nie wiem, jak niektórzy trenerzy nie wykorzystują takich okazji, przecież Polskie realia (i nie tylko) są jasne, każdy robi błędy, gdyż na gwiazdy z NBA nas nie stać. Niekiedy jednak wystarczy przypomnieć tylko graczowi, że np. musi trzymać ręce w górze, gdyż przeciwnik sypie trójki jak z rękawa. Krótka informacja i już będzie lepiej drużyna funkcjonować, bo drużynę w koszykówce tworzą jednostki.

6. Prostota i konkretność.

Zawiłość języka i umiejętność owijania w bawełnę przydać się trenerowi może w dwóch przypadkach pierwszy to na konferencjach przed meczowych a drugi na konferencjach po meczu. Trener musi mówić prawie jak w wojsku. e-coach musi być przyjacielem i przywódcą, jeżeli chce zapanować nad swoją drużyną. Prostota języka ułatwi porozumiewanie się z zawodnikami.

7. Przykłady trenerów i ich zachowań.

Młody trener Igor Griszczuk. Dla mnie prawie ideał zachowania trenera. To on wybiera zagrywkę nie rozgrywający, to on stworzył drużynę, będąc na meczu krzyczy i żywo reaguje przez całe spotkanie, ale jego zachowanie ma określony cel,zwycięstwo. Jedynym minusem tego trenera jest to, że słabi psychicznie koszykarze nie wytrzymali by z nim za długo. Jest to postać lidera i wodza na odpowiednim stanowisku. I. Griszczuk jest uczniem despotycznego, skutecznego, powtarzalnego Andrieja Urlepa. Trener Urlep jest dla swoich zawodników tyranem, a wszyscy w Polsce dobrze znają jego stary zeszyt z zagrywkami, gdzie ma rozpisane wszystkie swoje genialne zagrywki. Trener o niepodważalnym charakterem przywódcy wręcz despoty.

Podsumowując, o realizacji taktyki decyduje kontakt trenera z drużyną, umiejętności indywidualne oraz zdolności trenera. Moim zdaniem to właśnie kontakt, na linii trener-zawodnicy jest najważniejszy.

« poprzedni artykuł